Για τα συμβούλια διοίκησης

Η νέα χρονιά ξεκίνησε με τις χειρότερες προϋποθέσεις για τους φοιτητές και τα πανεπιστήμια· όπως δηλαδή σχεδίαζαν τόσο η »έκπτωτη» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, όσο και τα υπόλοιπα κόμματα της συγκυβέρνσης (ΝΔ, ΛΑΟΣ) όταν υπερψήφιζαν τον νόμο Διαμαντοπούλου. Η χρηματοδότηση των σχολών μειώνεται ακόμα περισσότερο, οι φοιτητικές παροχές καταργούνται, οι ρυθμοί των σπουδών εντατικοποιούνται, το άσυλο καταργείται, ενώ γίνονται για πρώτη φορά περικοπές προσωπικού στα Πανεπιστήμια με την εφαρμογή των εφεδρειών. Καταλυτικό ρόλο για την “νέα εποχή” του πανεπιστημίου θα διαδραματίσουν τα συμβούλια διοίκησης, αφού αποτελούν το όχημα και την εγγύηση για την εφαρμογή όλων των υπόλοιπων πτυχών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Τα συμβούλια διοίκησης είναι στα χαρτιά το όργανο που έρχεται να αντικαταστήσει τη σύγκλητο, με στόχο “την εξάλειψη της αδιαφάνειας και τη σύνδεση με την κοινωνία”. Στην πραγματικότητα όμως, είναι ένα υπερ-όργανο που αποτελεί τον εκτελεστικό βραχίονα της εκάστοτε κυβέρνησης, δεν ελέγχεται από κανένα όργανο του πανεπιστημίου (σύλλογο φοιτητών, ΔΕΠ, διοικητικών) και προκύπτει με πρωτοφανώς αντιδημοκρατικό τρόπο. Οι εκλογές των εσωτερικών μελών προγραμματίζονται να γίνουν με διορισμένη από την υπουργό εφορευτική επιτροπή και με σύστημα εκλογής που επέβαλε το υπουργείο, ώστε να διασφαλιστεί εκ των προτέρων ότι θα εκλεχθούν οι λίγοι πρόθυμοι που έχουν απομείνει για να εξυπηρετήσουν την πολιτική του (τέτοια διαφάνεια!). Τα εξωτερικά μέλη θα διορίζονται από τους πρόθυμους και θα ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο νόμος: “προσωπικότητες από τον επιχειρηματικό κόσμο, την τοπική αυτοδιοίκηση, την εκκλησία κλπ.”, δηλαδή μικρογραφίες Παπαδήμου, Ψωμιάδη, Εφραίμ κ.ά που θα εγγυηθούν τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας των πανεπιστημίων, και την περαιτέρω αυταρχικοποίησή τους, ενώ ο ρόλος τους θα είναι η πίεση για λήψη αποφάσεων που να εξυπηρετούν τις επιχειρήσεις.

Όσο για τον φοιτητή που θα συμμετέχει στο συμβούλιο, αυτός θα εκλέγεται από ενιαίο ψηφοδέλτιο -δηλαδή μέσα από μια διαδικασία που θα θυμίζει καλλιστεία και θα αποκρύπτει την πολιτική τοποθέτηση του καθενός- και δε θα δεσμεύεται από τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων. Βλέπουμε δηλαδή ότι προχωρά η διαδικασία απαξίωσης των συλλογικών μορφών έκφρασης των φοιτητών, με στόχο την επικράτηση ενός μοντέλου διαπλοκής και ατομικών συναλλαγών. Για να διασφαλιστεί ότι οι φοιτητικοί σύλλογοι δε θα έχουν φωνή σε αυτό το όργανο, προβλέπονται οι εν κρυπτώ συνεδριάσεις και οι πειθαρχικές ποινές σε όσους υπερασπίζονται με δυναμικό και ριζοσπαστικό τρόπο τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των συλλόγων (δηλαδή τον μόνο τρόπο που μπορεί να διασφαλίσει την έκφραση των φοιτητών και την πίεσή τους προς τη διοίκηση).

Όμως το σημαντικότερο στοιχείο για το οποίο θα πρέπει να είμαστε αντίθετοι στα συμβούλια διοίκησης είναι οι ίδιες οι αρμοδιότητές τους. Με την ευχέρεια να διορίζουν πρύτανη, να ιδρύουν ανώνυμες εταιρείες με την περιουσία των πανεπιστημίων, να καταργούν σχολές και τμήματα, να απολύουν εργαζόμενους, να διαμορφώνουν τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας που θα αυταρχικοποιεί και θα εντατικοποιεί τις σπουδές, να καθορίζουν το περιεχόμενο σπουδών ανάλογα με τις “χορηγίες” (στην πραγματικότητα επενδύσεις) ιδιωτών και τις εκάστοτε ανάγκες των εργοδοτών, προκύπτει ένα πανίσχυρο όργανο που θα έρθει για να αλλάξει μια για πάντα το δημόσιο πανεπιστήμιο, με στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών της αστικής τάξης.

Η αποτελεσματική λειτουργία των συμβουλίων διοίκησης πηγαίνει παράλληλα με την έντονη αποδυνάμωση των συλλογικών διαδικασιών. Τις μέρες αυτές που ο ατομικός δρόμος παρουσιάζεται ως μονόδρομος, δεν έχουμε παρά να ανοίξουμε τα μάτια και να δούμε πως ο μόνος τρόπος να παλέψουμε ενάντια στο κύμα με το οποίο θέλουν να ισοπεδώσουν τις σχολές και τις ζωές μας είναι οι συλλογικές μας διαδικασίες. Ο κάθε φοιτητής οφείλει να αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης και να πάρει θέση απέναντι στα συμβούλια διοίκησης, αντιλαμβανόμενος την αναγκαιότητα ο φοιτητικός μας σύλλογος να έχει σαφή τοποθέτηση απέναντι σε αυτό το ζήτημα. Οι φοιτητικοί σύλλογοι θα πρέπει να μπλοκάρουν με κάθε τρόπο τα συμβούλια και τις εκλογές ανάδειξης των μελών τους, σε συντονισμό και με άλλα κομμάτια του πανεπιστημίου που πλήττονται (εργαζόμενοι, σύλλογος ΔΕΠ). Αυτό το σχέδιο περνάει μέσα από την επαναδραστηριοποίηση των συλλόγων και την επαναλειτουργία των γενικών συνελεύσεων, καθώς και μέσα από διαδικασίες συντονισμού όπως οι παμπολυτεχνειακές συναντήσεις.

Αριστερή Κίνηση Αρχιτεκτονικής – ΕΑΑΚ

Advertisements
This entry was posted in φοιτητικό κίνημα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s