Αυτή η εξεταστική θέλουν να είναι η αρχή…να τους το κόψουμε.

Αυτή η εξεταστική θέλουν να είναι η αρχή…

…να τους το κόψουμε.

Στα μαθήματα
Μόλις τελείωσε μια εξεταστική που παρότι ήταν πραγματικά εξπρές (διπλή εξεταστική σε τρεις εβδομάδες!), είχε πολύ αναβαθμισμένες απαιτήσεις. Είδαμε να ζητούνται μεγαλύτερες κλίμακες σε μακέτες και σχέδια σε όλα τα έτη, να απαιτείται η γνώση και χρήση όλο και περισσότερων και πιο εξειδικευμένων σχεδιαστικών – φωτορεαλιστικών προγραμμάτων ήδη από τα πρώτα κιόλας έτη της σχολής. Και αυτά χωρίς καν να υπάρχουν μαθήματα στο πρόγραμμα σπουδών που να τα διδάσκουν! Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, μας ενημερώνουν μάλιστα πως η παράδοση κάθε εργασίας πρέπει πλέον να γίνεται υποχρεωτικά εντός δύο εξεταστικών (κανονική και επαναληπτική), διαφορετικά ο φοιτητής τιμωρείται με ένα εξάμηνο επιπλέον δουλειά μιας και πρέπει να παρακολουθήσει εκ νέου το μάθημα και να παραδώσει το νέο θέμα!

Στις διπλωματικές
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, λαμβάνουμε mail από τη γραμματεία με νέα ανακοίνωση σε σχέση με τις διπλωματικές. Πλέον, για να παραδώσει κάποιος διπλωματική θα πρέπει να έχει περάσει και αυτός και ο συνεργάτης του όλα τα μαθήματα της σχολής! Αυτή όμως η ανακοίνωση και η αλλαγή που φέρνει, δεν είναι ούτε ουρανοκατέβατη ούτε πρωτότυπη. Η ίδια αλλαγή συζητιέται από το 2009, οπότε και επιχειρήθηκε πάλι να μειωθεί ο αριθμός των χρωστούμενων μαθημάτων για τη δήλωση και παράδοση των διπλωματικών. Αν οι καθηγητές (ακόμα και με τα δικά τους κριτήρια)εγκωμίαζαν τόσα χρόνια τις διπλωματικές της σχολής, τι άλλαξε ξαφνικά και τοποθετούνται αυτές οι απαιτήσεις;

 

Γίνεται λοιπόν ξεκάθαρο πως η εντατικοποίηση δεν αποτελεί κινδυνολογία κάποιων γραφικών τύπων που κυνηγούν φαντάσματα, αλλά συνιστά πλέον την καθημερινότητα της σχολής με υλικούς όρους. Οι ρυθμοί σπουδών γίνονται όλο και πιο πιεστικοί και οι απαιτήσεις στα μαθήματα, στον τρόπο παρακολούθησής τους και στην εκπόνηση των εργασιών, αυξάνονται δραματικά. Και όλα αυτά, ενταγμένα σ’ ένα πλαίσιο καθηγητικής αυθαιρεσίας χωρίς προηγούμενο (χωρίς να αναφερόμαστε μόνο στο Δόκτορα). Είναι κανόνας πλέον η προσπάθεια του φοιτητή να αντιμετωπίζεται σαν κάτι το απόλυτα ευτελές και να μη λαμβάνεται καθόλου υπόψη. Ανεξάρτητα από τις απαιτήσεις του μαθήματος και το αποτέλεσμα, οι καθηγητές συχνά προσθέτουν, αυθαίρετα, δικά τους καθαρά υποκειμενικά κριτήρια, όπως το αν παρακολούθησες όλα τα μαθήματα, αν έκανες όσα και όπως ακριβώς ήθελαν και σου υπαγόρευσαν, και όλα αυτά μέσα σε πολύ στενά χρονικά περιθώρια.

Πρέπει να σημειωθεί εδώ, ότι τα παραπάνω παρατηρούνται ακόμη και στους ‘’προοδευτικούς’’ καθηγητές. Υπό τον φόβο της πολυσυζητημένης εξωτερικής αξιολόγησης, (με βάση το νόμο Διαμαντοπούλου) που νιώθουν να καταφθάνει, και δεχόμενοι πιέσεις από τις διοικήσεις των σχολών και το υπουργείο, όλοι καλούνται να “βάλουν σε τάξη” το πανεπιστήμιο. Απαιτούν ακόμα περισσότερη δουλειά, επικαλούμενοι όπως πάντα την αναβάθμιση του επιπέδου των σπουδών, γεγονός βέβαια που είναι ξεκάθαρα αντιφατικό σε σχέση με τα μέχρι τώρα λεγόμενά τους περί εργασιών ‘’Ποιότητας ΑΑ’’ κλπ. Επομένως, είναι η κούρσα του ανταγωνισμού μεταξύ των πανεπιστημίων (αλλά και στο εσωτερικό τους), την οποία φέρνει η αξιολόγηση, που επιβάλλει αυστηρούς, απαράβατους κανόνες και απάνθρωπους ρυθμούς σπουδών. Μια κούρσα την οποία θα πληρώσουν, αλλά και θα τρέξουν, τελικά οι φοιτητές.

Και όταν λέμε να την ‘’πληρώσουν’’, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, ότι μιλάμε και με υλικούς όρους, με πραγματικά λεφτά δηλαδή, καθώς στα πλαίσια της εντατικοποίησης, εντείνονται οι οικονομικοί – ταξικοί φραγμοί στις σπουδές. Οι οικονομικές δυσκολίες, που μέχρι πρότινος μπορεί να κόστιζαν το βαθμό, τώρα είναι ικανές να κοστίσουν στους φοιτητές ακόμη και την ίδια την προβίβασή τους στο μάθημα, είτε λόγω του αυξημένου και δυσβάσταχτου για κάποιους κόστους των υλικών και των μέσων, είτε του περιορισμένου χρόνου που μπορούν να διαθέσουν λόγω δουλειάς. Αν σκεφτεί κανείς ότι καλούμαστε για ένα μάθημα να δώσουμε μέχρι και 100Ε, για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις του καθηγητή χωρίς παράλληλα να υπάρχει η στοιχειώδης πρόνοια για υλικά και εκτυπώσεις, θα δούμε σίγουρα και περιπτώσεις, στις οποίες φοιτητές λόγω οικονομικής δυσχέρειας θα στερούνται το πτυχίο.

Το φαινόμενο όμως της εντατικοποίησης και της αλλαγής των όρων φοίτησης δεν περιορίζεται μόνο στη σχολή μας. Παρόμοια νέα φτάνουν και από άλλες σχολές. Στη ΣΕΜΦΕ για παράδειγμα εφαρμόζονται αλυσίδες μαθημάτων με προαπαιτούμενα (απαιτώντας μέχρι και συγκεκριμένους βαθμούς στα προηγούμενα μαθήματα!), μείωση του αριθμού των μαθημάτων που δικαιούται να χρωστάει ο φοιτητής για να δηλώσει διπλωματική (από 12 σε 9) και μείωση του μέγιστου ορίου δήλωσης μαθημάτων ανά εξάμηνο. Σχετικά δε με την εσωτερική αξιολόγηση (από φοιτητές), η συζήτηση έχει φτάσει σε προχωρημένο στάδιο. Συζητιέται πλέον, το κατά πόσο μπορούν όλοι οι φοιτητές ανεξαιρέτως να αξιολογήσουν τους καθηγητές τους ή αν η κρίση τους θα μετράει ανάλογα με το πόσο καλοί φοιτητές είναι οι ίδιοι.

Τα παραπάνω παραδείγματα καταδεικνύουν ότι η σχολή μας δεν αποτελεί ούτε μεμονωμένη ούτε ακραία περίπτωση στο όλο σκηνικό. Αντίθετα, είναι κομμάτι ενός γενικότερου πλαισίου αναδιαρθρώσεων στα πανεπιστήμια, που μας είναι γνωστό από το παρελθόν (βλ. νόμος Γιαννάκου 2007, νόμος για τη δια βίου μάθηση 2010), το οποίο τώρα επανεμφανίζεται στα πλαίσια ενός ακόμη χειρότερου μοντέλου με το νόμο Διαμαντοπούλου, και ως ενσάρκωση της αστικής στρατηγικής καθορίζει τη φύση και τη λειτουργία του πανεπιστημίου, τις συνθήκες των σπουδών μας. Αν λάβουμε λοιπόν υπόψιν τα νέα δεδομένα στις σχολές, βάσει των οποίων οι σπουδές έχουν μπει σε ξέφρενους ρυθμούς εντατικοποίησης και πειθάρχησης με πραγματικούς όρους, θα δούμε ότι ενώ οι φοιτητές έχουμε καταφέρει να μπλοκάρουμε τη θεσμική εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου (βλ. Συμβούλια Διοίκησης), η ουσία του εφαρμόζεται ήδη, κάτι για το οποίο πρέπει άμεσα να αναλάβουμε δράση.

Η εντατικοποίηση, όντας μέσο για την επίτευξη ενός ευρύτερου σχεδίου, στοχεύει στην ενσωμάτωση ενός συνόλου ιδεολογημάτων της κυρίαρχης τάξης από τους φοιτητές, με σκοπό την οικοδόμηση ενός νέου φοιτητή-αυριανού εργαζόμενου, ο οποίος είναι ευέλικτος, ελαστικός και αναλώσιμος, διαμορφωμένος σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς. Αναπτύσσεται μια ολόκληρη επιχειρηματολογία, γύρω από την οποία επιχειρείται να πειστεί ο φοιτητής και ο εργαζόμενος για την αναγκαιότητα των μέτρων και των συνθηκών που του επιβάλλονται, βάζοντάς τον σε ένα συνεχές κλίμα αναμονής για ένα ‘’πολλά υποσχόμενο μέλλον’’ (που ποτέ δεν έρχεται) από τη στιγμή που ξεκινάει το σχολείο μέχρι και την ώρα που βρίσκεται στην αγορά εργασίας. Κυρίαρχο ρόλο παίζει επίσης και το ιδεολόγημα της ανταποδοτικότητας της προσπάθειας και του κόπου, που εν τέλει δεν έχει κανένα εγγυημένο αντίκρισμα ούτε στα χρόνια της σχολής αλλά ούτε και μετά το πτυχίο.

Με το να τρέχουμε και να μη φτάνουμε όμως, εξυπηρετείται κι ένας άλλος στόχος της αστικής στρατηγικής, η διάλυση κάθε έννοιας συλλογικής συγκρότησης και δράσης, ώστε να μπορούν πιο εύκολα να καταστρατηγηθούν εργαζόμενοι και νεολαία. Η συλλογική δράση και ο φοιτητικός συνδικαλισμός βάλλονται τόσο θεσμικά (αποκλεισμός των φοιτητικών συλλόγων από κάθε αποφασιστική διαδικασία στις σχολές), όσο και ουσιαστικά (εντατικοί ρυθμοί που δεν αφήνουν κυριολεκτικά να σηκώσεις κεφάλι…απ’ το σχεδιαστήριο). Μέσω αυτής της διαδικασίας καλλιεργείται η ατομικότητα, προωθείται ο ανταγωνισμός και οδηγούμαστε σε έναν κοινωνικό κανιβαλισμό τόσο κατά τη διάρκεια της φοιτητικής ζωής όσο και στην αγορά εργασίας. Κανιβαλισμός γιατί δε μιλάμε πλέον με όρους προσωπικής ανέλιξης ή καριερισμού, αλλά με όρους επιβίωσης.

Είναι σίγουρο πως με την παρούσα πορεία των πραγμάτων όπως αυτή διαγράφεται, θα οδηγηθούμε σε καταστάσεις δίχως προηγούμενο. Το εκβιαστικό δίλημμα που μας θέτουν είναι σαφές: ‘Η θα υπακούσουμε στους όρους και τις απαιτήσεις των νέων δεδομένων και θα θαφτούμε στην Τ12 ή δε θα πάρουμε ποτέ πτυχίο.

Να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι εμείς σε τέτοιου είδους εκβιασμούς δεν απαντάμε! Με όπλο τους συλλογικούς μας αγώνες να ανατρέψουμε και τα διλήμματα και αυτούς που τα θέτουν!

αριστερή κίνηση αρχιτεκτονικής – εαακ

Advertisements
This entry was posted in φοιτητικό κίνημα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s