Οι μετανάστες δεν απειλούν, απειλούνται! – Κείμενο για το 16ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ _ 6-7-8 Ιούλη _ άλσος Γουδή.

Ο ρατσισμός και το «μεταναστευτικό πρόβλημα» έχουν αναδειχθεί σε βασικό ζήτημα της προεκλογικής και μετεκλογικής περιόδου. Η κυβερνητική συμμαχία συνεχίζει την αντιμεταναστευτική πολιτική των τελευταίων χρόνων. Οι προεκλογικς δεσμεύσεις που ξεκινούσαν από την «υπεύθυνη αντιμετώπιση του προβλήματος» (ΔΗΜΑΡ) και κατέληγαν στα ρατσιστικά παραληρήματα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις «υγειονομικές βόμβες» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) έρχονται να υλοποιηθούν: ήδη αυστηροποιούνται τα κριτήρια απόκτησης ιθαγένειας, οι αιτήσεις ασύλου απορρίπτονται καθολικά, ενώ η Χρυσή Αυγή, σε συνεργασία με την αστυνομία και τη δικαιοσύνη συνεχίζει τα πογκρόμ και τους τραμπουκισμούς ακάθεκτη.

Βεβαίως όλα αυτά συμβαδίζουν με μια ΕΕ που έχει μετατραπεί σε φρούριο, όπου η αντιμεταναστευτική πολιτική αποτελεί βασική προτεραιότητα και τα ακροδεξιά κόμματα συνεχώς κερδίζουν επιρροή.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΝ, ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ!

Στην Ελλάδα η έλευση μεταναστών είναι ένα φαινόμενο που εκτυλίσσεται περίπου από τη δεκαετία του ΄90 με το πρώτο κύμα μεταναστών να έρχεται από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η κατάρρευση των τοπικών οικονομιών στις χώρες των Βαλκανίων και του Καυκάσου και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στους οποίους πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζει και η Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια έχουν αναγκάσει σε μετανάστευση κάποια εκατομμύρια ανθρώπων.

Επομένως, γίνεται αντιληπτό, ότι οι μετανάστες είναι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις χώρες τους. Ακριβώς για αυτό, μην έχοντας δουλειά και χρήματα για να καλύψουν στοιχειωδώς τις ανάγκες αυτών και των οικογενειών τους, είτε επειδή στερούνταν ακόμα περισσότερα από αυτά, συνιστούν έναν πληθυσμό εύκολα εκμεταλλεύσιμο που παλεύει για κάτι περισσότερο από το τίποτα. Ενώ το γεγονός ότι συνήθως προέρχεται από μια χώρα οικονομικά ασθενική με χαμηλότερες οικονομικές απαιτήσεις, κάνει αυτόν τον πληθυσμό μια φτηνή εργατική δύναμη που διατίθεται (λόγω αδιεξόδου) προς εκμετάλλευση στο κεφάλαιο και μάλιστα με ελάχιστο κόστος.

Οι περισσότεροι μετανάστες έρχονται στην χώρα παράνομα είτε για να βρουν δουλειά, είτε ως πρόσφυγες που ζητούν άσυλο και κάποιοι από αυτούς αποκτούν άδεια παραμονής και δικαίωμα στην ασφάλιση μετά από λίγα χρόνια μέσω μιας βασανιστικής γραφειοκρατικής διαδικασίας που τους εξευτελίζει. Ενώ οι περισσότεροι έρχονται προσωρινά, εργάζονται για λίγα χρόνια παράνομα, και φεύγουν επίσης παράνομα προς τις πατρίδες τους.

Είναι, λοιπόν, ένα δυναμικό που μετακινείται σε άλλη χώρα λόγω καταπίεσης και εκεί συνεχίζει να καταπιέζεται και είναι το κομμάτι εκείνο που εργάζεται και ζει με τους χειρότερους όρους. Οι περισσότεροι μετανάστες δουλεύουν σε προσωρινές εργασίες, χωρίς ωράριο, με μισθούς που δεν επαρκούν για να καλύψουν τα στοιχειώδη, χωρίς κανένα δικαίωμα σε άδειες, πρόνοια, επίδομα και με την διαρκή απειλή της απέλασης.

Το κομμάτι αυτό των εργαζομένων μεταναστών εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο περισσότερο για να πιέσει τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων προς τα κάτω. Και για αυτό πρέπει όχι μόνο να του συμπαρασταθούμε στους αγώνες που κάνει αλλά πρέπει να το υπερασπιστούμε και να διεκδικήσουμε μαζί του ίσα δικαιώματα στην εργασία και την ασφάλιση, γιατί μόνο έτσι ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε στους αγώνες και για τα δικά μας δικαιώματα.

Όλη η οργή για την ανεργία, την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς και της ποιότητας ζωής θα πρέπει να τη στρέψουμε στην εργοδοσία που την επιλέγει για να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της και την πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων και της ΕΕ που προτιμούν να ξεσπάσουμε στους μετανάστες για να απαλλαγούν των ευθυνών τους. Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης που τα περιθώρια στενεύουν δε μπορούμε να στρεφόμαστε κατά των πιο πληττόμενων και να μη βλέπουμε, ενώ το γνωρίζουμε, πως τους μισθούς, τα ωράρια, τις συμβάσεις εργασίας κπλ. τα ορίζουν, καθορίζουν και υπογράφουν οι κυβερνώντες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες και βιομήχανοι.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ,

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

Και αυτό το κομμάτι που τόσο παλεύει για να ζήσει είναι εκείνο που δέχεται και την πιο σκληρή καταπίεση και στην υπόλοιπη ζωή του. Είναι εκείνοι και εκείνες που η κοινωνία τους χρεώνει όλες τις ευθύνες για την ανεργία την εγκληματικότητα, την έλλειψη πρόνοιας και παροχής στέγης σε πρόσφυγες. Και συνάμα είναι εκείνοι που δέχονται ρατσιστικές επιθέσεις λόγω διαφορετικής καταγωγής, χρώματος ή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Εκείνοι που αναγκάζονται καθημερινά να επιδεικνύουν το διαβατήριό τους, την άδεια παραμονής και άλλα χαρτιά τους για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν στην πόλη.

Τους μετανάστες οφείλουμε να τους αντιμετωπίζουμε ως ίσους και μαζί τους να διεκδικούμε ίσα δικαιώματα στην εργασία , την ασφάλιση, την υγεία, την πρόνοια, την ποιότητα ζωής. Συνάμα, θα πρέπει να παλέψουμε μαζί τους ενάντια στις επιθέσεις που δέχονται από αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που στα πρόσωπά τους εντοπίζει όλες τις απειλές που θα μπορούσε να δεχτεί.

Η πολιτική που θεωρεί τους μετανάστες οριακά ανθρώπους, που τους καταπιέζει, τους κυνηγά, τους φοβίζει δε μπορεί παρά να μας βρει αντιμέτωπους!

Η άρχουσα τάξη προσπαθεί μέσα από διάφορα ιδεολογήματα να εμφανίσει τους μετανάστες ως το βασικότερο πρόβλημα των εργαζομένων, σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού και διαίρεσης της εργατικής τάξης. Η επίθεση ενάντια στους μετανάστες ξεκινά από το ίδιο το κράτος, το νομοθετικό πλαίσιο, τα ρατσιστικά μέτρα της κυβέρνησης (σκούπες στο κέντρο της Αθήνας, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φράχτης στον Έβρο), συνεχίζεται στα δελτία ειδήσεων (όπου η «,μάχιμη δημοσιογραφία» καταμετρά τα εγκλήματα των μεταναστών ή μετράει πόσοι «λαθρομετανάστες» μένουν σε κάθε διαμέρισμα) και καταλήγει στα ρατσιστικά πογκρόμ, τις λυσσώδεις φασιστικές επιθέσεις της ΧρυσήςΑυγής.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχει οικοδομηθεί ένα αντιρατσιστικό κίνημα με νικηφόρες προοπτικές. Ένα αντιρατσιστικό κίνημα που θα σέβεται την αυτοοργάνωση των μεταναστών, θα στηρίζει τις επιλογές τους και που θα είναι συντονισμένο και με τον αντιφασιστικό αγώνα. Ο φασιστικός κίνδυνος που εκφράζεται μέσα από την άνοδο της Χρυσής Αυγής θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Μέσα από την οικοδόμηση ενός πλατιού αντιφασιστικού μετώπου, από κοινού με τους μετανάστες θα πρέπει να οργανώσουμε την άμυνα των κινημάτων και των αγωνιστών απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις. Ενός αντιφασιστικού μετώπου πολιτικά και οργανωτικά ικανού να θέσει τους φασίστες στο περιθώριο.

Αριστερή Κίνηση Αρχιτεκτονικής ΕΑΑΚ

akaeaak.wordpress.com

Advertisements
This entry was posted in γενικά κινηματικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s